En dan opeens is alles anders…

 In Blogpost

Wat het ene moment nog super belangrijk leek, is van de een op de andere dag veel minder relevant geworden. Surrealistisch, dat is wat het is, het lijkt wel alsof je in een film rondloopt. De hele wereld schiet in de vertraging. Een collectieve moeheid komt los. Je wordt letterlijk teruggeworpen op jezelf, jouw leven en jouw waarheid.

Hoe groot is dan het contrast met wat er binnen de muren van de winkels gebeurt. Natuurlijk hadden ook wij al een poosje te maken met lekkere omzetten maar dat die bewuste donderdagmiddag alles anders zou worden had ik niet kunnen bevroeden. De eerste berichten over het hamstergedrag van onze klanten kreeg ik donderdag rond vier uur. Ik zat in een café en had net geproost op het toekomstige succes van mijn tweede boek, toen ik op mijn telefoon zag dat één van mijn groepsapps ontplofte. Jeetje, wat is dit? Van paniek was geenszins sprake, ook niet bij mijn medewerkers. Die waren meer euforisch over onze tijdelijke rijkdom.

Vrijdagmorgen ging ik toch maar wat eerder naar de winkels. Wat zou ik gaan aantreffen met deze omzetplussen? Het zag er super goed uit, de sfeer was meer dan goed en iedereen had er zin in. Alsof het zo moest zijn donderden al mijn afspraken van deze dag uit mijn agenda en had ik opeens tijd te over. Hier en daar wat recht trekken en een praatje met de klanten eindigde uiteindelijk in ouderwets vakken vullen. Want tegen de tijd dat de vracht kwam was de winkel aardig leeggeroofd. Na een paar uur samen de schouders eronder leek het al snel weer wat. Buiten links en rechts een gaatje was ik zeker niet ontevreden.

Maar de klanten bleven komen. Hun inkoopgedrag werd steeds grimmiger en aan de andere kant viel de ene na de andere afspraak uit mijn agenda. Waar gaat dit heen? Wat een gevolgschade in onze samenleving gaat dit geven, heftig.

Terug naar ons, trots ben ik op mijn medewerkers, trots op hun flexibiliteit en hun inzet. Samen klaren we deze klus. Allemaal met één gezamenlijk doel; onze klanten met een goed gevoel de deur uit laten gaan. Ook voor de inzet van andere schakels in de keten heb ik meer dan lof. Ga er maar eens aan staan als Kerst zomaar opeens in maart valt.

Wat deze periode ons gaat brengen? Ik denk een moment van reflectie. Wat is nu echt belangrijk? We worden letterlijk gedwongen om naar onze binnenwereld te gaan. Zowel binnen de muren van onze winkels als thuis en in onze samenleving. Vluchten kan niet meer.

Ook de synergie tussen onze winkels verbetert aanzienlijk. Waar het eerst wel eens wij en zij was is het nu: wij zijn Jumbo Monique. Zo zie je dat het ‘alles opeens anders’ ook zijn mooie kanten heeft. Pas goed op jezelf en je naasten!

 

Groetjes, Monique

Recommended Posts

Leave a Comment

Jennifer van Vliet op Golfbaan Vlietland, denken in oplossingen tijdens Coronacrisis